Roman in een notendop

drie-walnoten_1088-163 Tijdens het schrijven van mijn grote roman schreef ik voor de schrijfwedstrijd van Schrijverspunt 55 woorden drie mini romannetjes die maar net in een notendop passen.

Wachten
Ik kan mijn tranen niet bedwingen. Al tien uur, nog is hij er niet. Heeft hij het wel begrepen? Komt hij wel? Ik trek mijn laatste zakdoek uit de doos. Ben ten einde raad. Hij laat me zitten! Hoor ik daar een auto? De bel! Ik ren naar de deur. Daar is de pollenhorrenman.
Prijs
In één hand de gewonnen rozet, de andere geklemd om de reling. Het water gorgelt, kolkt, spat tegen de romp. De kabel kraakt, het pontje zwabbert. De watermassa tilt de boeg omhoog. De boer ziet hoe zijn koe met vier poten omhoog en een af en toe ontblote uier door de rivier wordt meegesleurd.
Doek
Een klap. Was het een voetganger? Alles is zwart. Pijn. Lig ik op m’n zij, draaien mijn vier wielen in de lucht? Hoelang ben ik hier? Zien ze me niet? Iemand trekt aan mijn schouder. Wil wat zeggen, er komt geen geluid. Een doek gaat over me heen.
Mijn man: ‘Je bent bloot gewoeld’.

 

Dit bericht werd geplaatst in Non classé. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s