Historie

Binnenkort meer

Spectaculaire vondst in POMPEÏ: resten van rijke man en slaaf


Ze lagen in een kelder in een villa, aan de rand van Pompeï. De rijke man van vermoedelijk een hoge status was tussen de 30 en 40 jaar oud. Rond zijn nek werden sporen van een wollen mantel gevonden.

Zou hij net giraffe in een restaurant hebben gegeten?
Onderzoekers troffen in 2014 in restaurants resten van exotisch voedsel aan: zee-egels, flamingo’s en zelfs een giraffenpoot.Nu werd indertijd giraffenvlees gegeten.

In de roman KOM ATIR KOM over de eerste giraffe in Frankrijk (in 1827) zegt Atir, Soedanese hulpje van de giraffenverzorger: ‘Het vlees is lekker, het is mals. En van de dikke, harde huid worden lange drijfriemen gemaakt. Ze snijden ze af van bovenaan de kop tot de aanhechting van de staart. Van de huid maken ze ook schilden, sandalen en drumvellen, van de pezen snaren voor muziekinstrumenten en van de staart geluksarmbanden, kettingen en vliegenmeppers. Wat kun je een hoop met een giraffe doen!’

Later schrijft de zoöloog Saint-Hilaire aan zijn vrouw: ‘Ik vergeet bijna nog te zeggen dat de priester laatst na de mis op me afkwam en vroeg of ik weleens giraffe had gegeten. Een onverwachte vraag. Hij verklaart dat het in het boek Deuteronomium van het Oude Testament staat. ‘Gij zult geen gruwel oftewel een onrein dier eten’, maar de kemeelpardel staat bij de reine dieren die we mogen nuttigen. Hij zocht het voor me uit en vermoedt dat het de vertaling van het Hebreeuwse woord zemer is. Zou Moses een giraffe hebben gezien?’

Tegenwoordig staat er een verbod op giraffenvlees. In juni dit jaar werden Kenianen met 150 kilo giraffenvlees gearresteerd!
“On est en train d’assister à ce qu’on appelle une extinction silencieuse. Les gens chassent la girafe pour la viande […], une girafe peut nourrir un gros village pendant plusieurs jours”, explique Symon Masiaine, coordinateur du projet Twiga Walinzi au Kenia. Il dirige une étude sans précédent sur ces animaux pour les recenser, suivre leurs mouvements, afin de mieux les protéger. “Il y a très peu d’études sur les girafes, parce que les gens les regardent et se disent qu’elles vont bien, alors que ce n’est pas vrai”, déplore-t-il.

De Nederlandse naturalist ARNOUT VAN VOSMAER en de Franse GEORGES-LOUIS LECLERC DE BUFFON

Parijs 18 december 1825:
“Frankrijk krijgt een giraffa camelopardalis!”
Nog nooit hadden de Franse wetenschappers een giraffa camelopardalis in levende lijve gezien.

“Het geheele lijf is door eenen kladschilder met onverschillig hier en daar ter neer geduwde vlekken als bezaaid!” oordeelde de Nederlandse naturalist Arnout Vosmaer (1720-1799) de tekening van Buffon. Maar ook zijn tekening van de Kaapsche giraffe met een bruine kop en een sterk hellend achterlijf was zoals die van al zijn voorgangers onjuist.

Etienne Geofroy Saint-Hilaire (1772-1844), hoofdpersoon in Kom Atir kom hield halsstarrig vast aan de afbeelding van zijn voorganger Georges-Louis Leclerc de Buffon (17071788).
Op 4 mai 1827 arriveert hij in Marseille en ziet voor het eerst in de stallen van de prefect voor het eerst de giraffe: “Vol verwachting treed ik binnen en richt mijn hoofd op. Een siddering trekt door mij heen. Ik wankel op mijn benen en grijp me vast aan de deur van de stal. Ik kijk en kijk. Ik kan mijn ogen niet geloven.”
___________________________________________________________________________________
Arnout van Vosmaer in het verslag over een geraamte van een giraffe in het kabinet ven ‘Z.D.H. den Heere Prinse van Oranje’:

“Ik hebbe zelf dit Geraamte tweemaalen gemeeten in December 1785. en weder den 2 July 1786. om dat het my ontgaan was, dat ik dit reets met naaukeurigheid verrigt hadde: dog t’ huisgekoomen vond ik myne eerste aanteekeningen, welker maaten, met de laatste vergeleken zynde, volmaakt overeenstemden’.
__________________________________________________________________________________

Mohammed Ali en Karel X

Mohammed Ali, pasja van Egypte, en gouverneur binnen het Ottomaanse Rijk liet buitenlandse technici, architecten en kunstenaars opdraven om zijn land, dat in erbarmelijke staat verkeerde, er weer bovenop te krijgen. Zijn ambitie was echter niet alleen het land te moderniseren, hij wilde ook zijn territorium uitbreiden. Omdat inmenging van het Franse leger zijn plannen om Athene te veroveren wel eens kon dwarsbomen, bood de pasja de Franse koning Karel X een diplomatiek geschenk aan. Het was wel een opmerkelijk smeermiddel, hij stuurde per boot een giraffa camelopardalis. Ze kwam aan in Marseille op 14 november 1826. Maar hoe vervoer je een giraffe naar Parijs?

________________________________________________________________________________

De geschiedenis van de giraffe

De Parijse zoöloog Saint-Hilaire bezit enige kennis van de giraffa cameliopardalis, en stelt in 1826 het kabinet van de koning voor het dier in Marseille te gaan ophalen. Maar wat wisten zijn voorgangers van het dier?

cd6f6b0e-1763-11e6-88d4-7da19ea389db X 24587741563_b024a7bc96_b - copie 2 x Camelopardalis - copie
Belon 1554                         Jeroen Bosch circa 1500     Ulisse Aldrovandi 1560

web_BML_02ENL01001Rs313566774117 - copie 2 x Untitled 18c68f914227a982fdd351dd1f354ab4 Gravure girafe 1762: Engraving giraffe 1762 - copie
Gesner 1620               Johnston 1665                                                      Diderot 1776

Buff_giraffe_1785_dar02404
Buffon 1776

De giraffe is een der fraaiste, voornaamste en grootste dieren, onschadelijk, maar tevens ook zoo weinig nuttig, als ‘er ergens een dier zijn kan. De monstreuse wanschiklijkheid van deszelfs beenen, welker voorste nog eens zoo lang zijn dan de achterste, belet het zelve, om zijne krachten te kunnen oefenen. Het lighaam heeft geen rechte houding, zijn gang is zeer waggelend, en zijne beweging langzaam en gedwongen.
                                                                                             Georges-Louis Leclerc Buffon, 1765

Buffon, Histoire Naturelle générale et particulière, Avec la description du Cabinet du Roi. Tome sixième, l’an VII de la République (1798-1799), pp.26-27 Quadrupèdes, La Girafe, Buffon. Hij had zelf nog nooit een levende giraffe gezien. Zijn beschrijving is naar verhalen van reizigers die hij in Caïro ontmoette.
Vertaald door Laurentius Meijer. Dr. F.A. Busching, Bijbel der Natuur, Amsterdam, 1787
______________________________________________________________________________________________________________

Henri Beyle genoemd Stendhal (1783-1842), Frans schrijver

Henry Beyle nam in het begin van zijn schrijversbestaan de naam Stendhal aan.

In zijn werk verenigde Stendhal zowel romantische als realistische invloeden. De hoofdfiguren vertonen karakteristieken van Stendhal zelf. Zijn romans worden gekenmerkt door een vrij droge, korte stijl doordat hij gekant was tegen elke vorm van literaire bladvulling.

Stendhal leidde een onstuimig leven en was een ware dandy, maar ook rokkenjager. In de meeste romans staat dan ook het thema van de liefde centraal. “L’amour a toujours été pour moi la plus grande des affaires et plutôt la seule.” (De liefde is voor mij altijd de belangrijkste zaak geweest en zelfs de enige.)

Toen hij na het overlijden van zijn vader de erfenis er al gauw doorheen had gejaagd was hij verplicht om voor zijn dagelijks brood te schrijven.

Zijn bekendste roman is Le Rouge et le Noir en La Chartreuse de Parme. De laatste beweerde hij in 52 dagen te hebben geschreven.

Stendhal bezocht literaire salons en publiceerde vele werken, maar hij zou pas het grote succes dat hij zocht na zijn dood in 1842 behalen. Zo werd de hoop die hij had neergeschreven om in 1935 nog gelezen te worden toch nog waarheid. Tegenwoordig worden zijn boeken nog veel gelezen.

Saint-Hilaire was bevriend met de Franse schrijver Stendhal. Hij is, benieuwd naar de vreemde viervoeter, de stoet tijdens de laatste dag tegemoet gereisd (zie hoofdstuk 73 en 74). De twee vrienden spraken dikwijls samen af in restaurant Les Frères Provençaux in Parijs, waar gerechten met de nieuwe aubergine werden voorgeschoteld (zie Hoofdstuk 72).